3517 kílómetrar

Moi!

okay, aðeins of sein til að skrifa, en þar sem ég hef reynt að eyða sem minnstum mögulega tíma innanhúss í þessu blíðskaparveðri, kem heim, geri heimavinnuna og útí góða veðrið. Gerði þó nokkrar tilraunir til að læra úti garði en að ég get ómögulega einbeitt liggjandi útí sólinni því ég verð eins strandreka hvalur (get ég sagt það?), ófær um að gera annað en að jappla kirsuber og drekka vatn (eða einstaka öl) til að halda í mér lífi. Heilinn fer bara í pásu í svona hita. Versta er að ég hef ekki tekið neinn lit, sólarvarnarskynseminni að þakka og svo á ég það til að fela andlitið frá sólunni þegar ég sef. Vona bara að ég hrjóti ekki innan um allt fólkið.

Ég ætlaði að blogga um 7 daga roadtrippið okkar Aleksi frá Kr-kaupunki via finnska og norska Finnmark til Hammerfest og þaðan til Trömsö og aftur heim, en ég ætla bíða eftir myndum frá Aleman. Get þó sagt ykkur það að við keyrðum 3517 km, þar af ca 1400 km í einum rykk frá Trömsö aftur til Kr-kaupunki á tæpum sólarhring. Það var kannski vitleysa, en það hafðist. Þess má geta að greyið Aleksi keyrði allan tímann mínus kannski 200 km á lokasprettinum. Ekki vegna þess að hann treysti mér ekki (segir hann) heldur vegna þess að ég var ekki með ökuskírteinið á mér. En mikið djö***** er gaman að keyra á finnskum vegum, fólk kann í alvörunni umferðarreglurnar hérna. Það er vel.




roadtrip myndir koma von bráðar, en hér er ein úr ferðinni af mér, svona líka hressri og krosseygðri að þykjast vera moskító. Rosa sæt.

moika
Vala

ég kann þetta

sæl.
komin til k-kaupunki. Það rignir eins og það sé enginn morgundagur. notalegt.
Hef annars lítið að segja. Nema eitt : aldrei gera ráð fyrir að tjald, sem hefur legið inn í rökum bílskúr í 20 ár sé nothæft...
Svo fékk ég auðvitað aftur hæstu einkunn á finnskuprófinu, 5. (skalinn er 0-5) Ég er svakalega montin. Vildi samt að ég hefði verið svona áköf og dugleg að læra í menntó.

Farin á markaðinn, Aleksi er búinn að lofa að kaupa alls konar litríka lakkrísa handa mér.
Get ekki beðið.

sjúkt

ó men það er sjúkt veður hér í Helsinki.
Eftir finnskuprófið sem gekk þokkalega, keypti ég mér stelpumagasín og settist á bekk í Esplanadi. Var geðveikt sumarleg í fallega kjólnum sem mamma gaf mér (takk mamma) og fylgdist með fólkinu. Ég entist ekki í meira en klukkutíma, var að kafna og mig langaði í ís. Að sjálfsögðu fékk ég mér ís, súkkulaðiís... sulplise sulplise.
Fattaði svo að ég þurfti að fara heim og skella í þvottavél, ætlum nefnilega að leggja af stað í Finnmark ferðalag á morgunn. Byrjum í Kristiinankaupunki þar sem opnun í galleríinu þar annað kvöld og Aleksi með nokkrar myndir. Svo er hinn árlegi sumarmarkaður í þorpinu þar sem iðulega koma um 50.000 manns. Hef aldrei upplifað þennan markað þannig ég er gííífurlega spennt.
Eldsnemma á sunnudaginn ætlum við síðan að leggja í hann. Ætlum að gista mestmegnis hjá vinafólki, en hyggjumst tjalda í amk 2 nætur. Held að það sé samt engin hitabylgja þarna í norðri, en hverjum er ekki sama, maður er nú vanur því að sofa í tjaldi í roki, rigningu og hitinn við frostmark. Og þar sem ég er svo ferlega rómantísk þá finnst mér tilhugsunin um að liggja í tjaldi "in the middle of nowwhere" alveg stórkostleg. Mér á eflaust ekki eftir að þykja það þegar að því kemur.
Mun því ekki blogga hér fyrr en líklega eftir 2 vikur, eða kannski eftir aðra 10 mánuði eða kannski fyrr.
Vélin er búin og ég ætla í sólbað að vörka tanið.

Finnur og foreldrar í Finnlandi

UPPDEIT (eftir ekki svo langa umhugsun):
Ég hef tekið endanlega ákvörðun. Ég ætla ekki að breyta miðanum mínum þrátt fyrir plássleysið í Miðskógum sökum heimilisyfirtöku e-rra kvikmyndanema frá NY, ég kem heim 8. ágúst. Pabbi þú mátt sækja mig. Þið megið byrja að hlakka til.
(ég er vog, og sökum þess gæti þessi endanlega ákvörðun mögulega kannski verið "óendanleg" ef stjörnurnar eða önnur æðri máttarvöld segja að svo skuli vera)

Terve!
Ég er að læra undir finnskupróf fyrir morgundaginn, ég held ég negli þetta. Hvurslags námsmaður væri ég ef ég vissi ekki hvaða endingu ég nota aftan á sagnir þegar ég er inn í e-ju, undir, ofan, aftan, hliðina á, hægra megin við o.s.frv. EKKERT MÁL! Ég segi bara: Minä puhun tosi hyvää suomea!! En ekki hvað.
En í tilefni af því að mér finnst svo gaman að vera inni að læra í góða veðrinu, þá ákvað ég að kíkja á myndirnar sem teknar voru í Finnlandsheimsókn EmmPéé og Finnsa. Fannst þá líka tilvalið að skella inn smá myndrænni ferðasögu af brilljant heimsókn. Það vantaði bara Smala, já og kannski Balla. ;)
Here it goes. Mest úr sveitaferðinni okkar þó, smá frá Helsinki.

Skæri skæri skæri

FISKARS. Stoppuðum í Fiskars á leiðinni til Kristiinankaupunki. Alveg ótrúlega fallegur bær og skæri. Vorum reyndar að vonast til að þegar maður kæmi keyrandi inn í bæinn þá væri svona risa skærahlið. Það var ekki, því miður. En við fórum á Fiskars-safn.

Þau eru svo eðlileg

Hvar er Balli?

Kristiinankaupunki

Svo sátum við í bíl voða lengi en komumst að lokum á áfangastað, þar sem tók á móti okkur alveg einstaklega fallegt sólarlag. Eva Jaakkola hafði lagt fallega til borðs við vatnið, en flugurnar átu salatið, þannig við færðum okkur inn í "pavillion-ið" hans Kaarlo. Fórum í saunu, Finnur stóð sig manna best og sat yfir 10 gusum með Aleksi, þá voru hjónin farin að lúlla. Daginn eftir skoðuðum við bæinn, strákarnir réru og við fórum í pílukastskeppni. Pabbi vann.
Eva Jaakkola og Aleksi undirbjuggu svo dýrindis veislu úti, heimagrafinn lax, heimatilbúinn rababarasafa og ýmislegt góðgæti. Svo brunuðum við aftur til Helsinki með kaffistoppi í Tampere. Þar var mikið um svörtmáluð ungmenni og finnska húmpamúsík.

Finnur meistari horfir til hafs

Saunan. Heitt en það venst.

Pabbi að fræða Finn um dásemdir bjórsins.

Mömmu fannst það ekkert sniðugt og veitti þeim tiltal. Sagði hvítvínið betra.

En allir voru glaðir, enda ekki annað hægt.

Sterkir strákar eftir 10 gusu saunu

Ekki jafn kröftugir þegar kom að kalda vatninu

Finnur að róa

Pabbi naut sín í botn í sveitinni

Jazz og band

Eyddum þessum tveimur dásemdar dögum í sveitinni og restinni í Helsinki, og reyndum að vera dálítið menningarlegri þar þótt álftaneshjónin flögguðu Diðriksenyfirhöfnum sínum óspart. Vorum svo heppin að Diðriksen var eftir heima þegar við römbuðum á útibar þar sem var asskoti góður jazz í gangi. Eins og sjá má á eftirfarandi myndum þá voru strákarnir mínir í essinu sínu og Finnur keypti diskinn á yfirprís, svo glaður var hann.

Spekúlera

Sætir og sáttir

Við kíktum líka á nokkur söfn og búðir, þess á milli borðuðum við voða mikið af cesar-salati og hvítvínuðum drykkjum. Ég slæ í botninn á þessu frekar langa bloggi með myndum teknum fyrir utan KIASMA. Þess má geta að þegar við fórum út úr húsi eldsnemma um morguninn var alskýjað og rigningarlegt, og vorum við öll svartklædd nema Aleksi, hann er svo klár. Síðan braust sólin fram og við að kafna. En þar sem það var í gangi dauðarokksfestival í borginni, þá vorum við ekkert út úr kú tískulega séð. Vantaði bara bleikan hanakamb á okkur.

Við mæðgur og bekkur

Finnur frekar flottur

Læt þetta gott heita. Opiskelen nyt suomea.
Moi Moi.
Vala

seint og um síðir

Ég ætla ekkert að reyna að afsaka skrifleysið. Ég hef enga afsökun, hef bara ekki haft löngun til að skrifa. Kannski er það full sjálfselskt, þar sem ég ætti kannski að leyfa fólkinu mínu að fylgjast með mér og fá nasaþef af mínu sérlega viðburðaríka og spennandi lífi hér í Helsinki.
Í sannleikann sagt þá gæti ég án teljandi erfiðleika rausað út í örfáum línum hvað hefur á daga mína drifið síðan í október. Ég ætla að gera það í nokkrum orðum í engri sérstakri röð. Ghana: bænir, byggja, svitna, kirkja, engin skórdýr, ananas, hauskúpa, paradís, frumskógur, múrsteinar, niðurgangur. Helsinki til áramóta: atvinnulaus, möppugerð, sauna, umsóknir, kristinekaupunki. Ísland um jólin: skoða börn og hitta fólk. Helsinki 2008: vinna, hætta að vinna, sækja um skóla, komast inn í skóla, afi og dóra, læra finnsku, mamma pabbi finnur, sauna, læra meiri finnsku.

Annars er ég bara sátt við tímann hér í Helsinki. Finnar eru fyndinn flokkur fólks, indælt og rólegt, en það er dálítið erfitt að kynnast þeim. Okkar bestu vinir hérna eru mest allt fólk sem hefur búið til lengri tíma í öðrum löndum, og að mínu mati eins og Aleksi, ekki beint typical Finnar að því leyti að þau hafa tekið upp á þeim ósið að brosa, hlæja og meiraðsegja tala þegar þú gerir þér ferð á barinn til að hitta það, og ég hef kynnst því fólki vel. En hins vegar þá hefur reynst erfiðara að kynnast öðrum Finnum.
Ég er ekkert endilega hressasta og málglaðasta manneskjan þegar ég sest niður með fólki sem ég þekki lítið sem ekkert, en svona fyrir kurteisis sakir þá þykir mér eðlilegt að gera heiðarlega tilraun til þess að kynnast fólki með etv yfirborðslegum spurningum um líf þeirra í stað þess að stara út í loftið í óþægilegri langri þögn, sem flestum Finnum þykir bara ekkert óþægileg.

Ég átti eitt svona allsvakaleg "eðlilegt" móment á einu kaffihúsi með æskuvini Aleksi og kærustu hans. Þeir félagar höfðu ekki hist í lengri tíma og við rákumst óvænt á þau og ákváðum að fá okkur kaffibolla. Þetta var ekki í fyrsta skipti sem ég hitti þau þannig ég bjóst við að það yrði kannski meira talað, but noooooo. Þarna sátum við og ég reyndi eitthvað að tala. Stutt svör og þagnir. Svo spyr Aleksi eftir eina löngu þögnina, hvort eitthvað merkilegt hafði gerst nýverið. Þá hefst eftirfarandi upplífgandi samtal.

Þögn. Löng þögn.
Vinur: já. bróðir hennar (kærustunnar) fyrirfór sér. þögn. ég: ég samhryggist, blabla. löng þögn. hún: snökkt snökkt. vinur: ég fann hann. gerðist fyrir viku. hún hágrætur og ég bíð eftir að vinurinn segi eða geri e-ð til að hugga hana. löng þögn. aleksi: hvernig gerði hann það? ég hugsa: "aleksi, ertu ekki í lagi!!!" löng þögn. vinur: hengdi sig. löng þögn. aleksi: viljiði bjór? allir: já.
hún hættir að gráta, brosir og spyr hvort við viljum ekki koma til þeirra í mat um kvöldið.
þegar leið á kvöldið og fleirum bjórum var torgað var minna um þagnir og meira um gól og ástarjátningar þeirra félaga, á hvor öðrum.
eftir þetta fer ég ekki á kaffihús með Finnum sem ég þekki lítið, heldur barinn. Ég tel mig nefnilega hafa komist að því að ástæðan fyrir þessu sé að þeir vilji ekki taka áhættuna á að vera vinur þinn, né tala við þig, nema þeir viti að þú drekkir öl; þar sem þessir annars yfirborðslega sterku og þöglu týpur, verða hinir meyrustu og opnustu grey þegar þeir fá sér í glas. Og ef maður sé edrú og þeir fullir, þá man maður of mikið.


Aníveis, þá er á dagskrá hjá okkur Hr. Jaakkola að skella okkur í 10 daga sumarfrí áður en ég byrja í næsta finnskukúrs. Ætlum að fá lánaðan bíl og keyra á heimaslóðir Jaakkola fjölskyldunnar í Lapplandi, ganga á hóla (sem þeir kalla fjöll), leita uppi nornir við Innari vatn, heimsækja nyrsta tanga Evrópu í Noregi og eyða svo nokkrum dögum hjá vinum okkar í Trömsö og fara að sjá Leningrad Cowboys. vúhú.
Trömsö er náttúrulega bara eins og lítil Reykjavík, þannig kannski ég fái smá útrás fyrir heimþránni sem er við það að yfirbuga mig þessa dagana. Ég ætlaði nefnilega að harka það af mér að koma ekki heim til Íslands fyrr en um jólin, en eins og ástandið er á mér núna, þá finnst mér góðar líkur á að ég láti eftir mér að kíkja við í ágúst. Ég hélt að heimþráin myndi hverfa eftir heimsókn gömlu hjónanna og örverpisins en þvert á móti þá væri ég mest af öllu til í að sofa á milli mömmu og pabba núna

ég ætla engu að lofa, en kannski ég láti í mér heyra hér fljótlega og jafnvel láta sjá mig líka


Moi moi, nähdään!

Tervetuloa!

Jæja, kominn tími á póst. Fórum til Kristinekaupunki á fimmtudaginn og eyddum helginni þar, sem var að sjálfsögðu ljúf og sveitt, og ég held ég hafi upplifað finnskan sveita- og drykkjukúltúr í hámarki í þetta skiptið. Það var furðu mikið um að vera í smábænum, enda haustmarkaðshelgi. Þar var svona helst hægt að kaupa alls kyns bragðbættan lakkrís, ullarnærföt og urmullinn af saunuáhöldum. Jú og sitthvað fleira, aðallega yndislega hallærisleg föt, köflóttar flísskyrtupeysur í tonnatali og annað eins. Ég keypti nú lítið, pottablóm og mangólakkrís.

En það var magnað að sjá svona mikið af fólki, sér í lagi gaman að sjá ungt fólk undir 30 ára aldri. Ég skil bara ekki hvar þau halda sig alla aðra daga og helgar ársins. Við fréttum að það yrði mikið stuð í bænum um kvöldið, diskótek bæjarins yrði meiraðsegja opið. Þar sem við höfðum aldrei upplifað þetta umrædda diskótek þá ákváðum við að sjálfsögðu að skella okkur út á lífið. Kynnast nýju fólki, mingla og kannski dansa. Mikil spenna fyrir því.
Eftir að hafa sötrað nokkra bjór og lonkero (finnskur áfengur svaladrykkur) á hverfispöbbnum þá skelltum við okkur í stuðið. Þetta lofaði góðu, ágætis takkföst tónlist og furðulega smekklegur staður. Hins vegar þá fóru plön okkar um að mingla og dansa fyrir bí, þar sem flestir þarna inni voru óviðræðuhæfir, ýmist vegna drykkju eða þá of uppteknir í slagsmálum, hvort heldur stelpur sem strákar. Dansgólfið var upptekið af einhverjum 30 ára + stórum leðurklæddum og síðhærðum mönnum sem reyndu að tæla 20 ára goth stelpurnar með eggjandi rassadilli milli þess sem þeir ráku upp villimannsöskur og blótsyrði, VITTU SATANA PERKELE!! Þær störðu á þá og skríktu feimnislega. Síðan inn á milli voru svona preppí og vel girtir og Svíalegir krakkar. Skemmtilegt blanda. Ég treysti mér ekki til þess að taka þátt í þessu. Við komum okkur þægilega fyrir út í horni og létum lítið fyrir okkur fara, en ég verð að viðurkenna að mér þótti hin besta skemmtun að fylgjast með lýðnum. Alveg óborganlegt.


Annars þá er íbúðin öll að komast í stand, orðið nokkuð heimilislegt hérna hjá okkur. Fórum í "góða hirðinn" og fengum 2 borð og hillu á 4500 kall, asskoti vel sloppið. Nú er svo komið að ég get farið að taka myndir og sýna herlegheitin. Það er næst á dagskrá.

Svo eru bara 6 dagar þar til við förum í kirkjusmíðina til Ghana! Ætli vikan fari ekki í að týna til sómasamleg föt og aðrar nauðsynjar, svo maður sé öllu viðbúin. Hef ekki hugmynd út í hvað ég er að fara, en þetta verður án efa stórkostlegt.


Moi moi
Vala

Gays in Iran

Ég er orðlaus. Í kjölfarið af fréttunum um heimsókn og misgáfulegra ummæla Íransforseta í Columbia University, skólanum hans Balla míns þá fann ég meðfylgjandi þátt á youtube. Mæli með að fólk horfi á hann. Ég þakka bara fyrir að allt samkynhneigða fólkið sem ég þekki og elska var fætt inn í aðeins réttlátara samfélag.




hér eru svo linkar á hluta 2 og 3:

http://youtube.com/watch?v=UFiKS9dKc0s
og
http://youtube.com/watch?v=-NxmUp1fYTM